ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၏ မွတ္သားဘြယ္ရာ ၾသဝါဒကထာမ်ား
အပါယ္မည္သည္ တႀကိမ္က်ခဲ့လွ်င္ ဘဝအသေခ်ၤ
သြားတတ္ေခ်သည္။ ယခုဘဝ၌ ဒါနမႈနည္းပါး၍
ကာယကံမလံုျခံဳ၊ဝစီကံေသာင္းၾကမ္း၊မေနာကံ
ညစ္ႏြမ္း၍စရစတရားနည္းပါးေသာသူတို႔သည္ေသ
သည့္အျခားမဲ့၌ အပါယ္က်မႈအားႀကီးလ်က္ရွိေနၾက
ကုန္၏။ အခန္႔ေတာ္၍ သုဂတိဘဝသို႔ ေရာက္ၾကပါ
ကုန္ေသာ္လည္း ဒါနဟူေသာ စရဏတရားနည္း
ပါးခဲ့သည့္အတြက္ ျဖစ္ေလရာဘံုဘဝ၌ ဓနဥစၥာခ်ိဳ႔
တဲ့မႈႏွင့္ကိုယ္မခ်မ္းစိတ္မခ်မ္းအသက္ေမြးၾကမ္း
တမ္းမႈအပါယ္လမ္းတမ်ိဳး၊နိစၥသီလဥေပါသထသီလ
ဟူေသာစရစတရား နည္းပါးခဲ့သည့္အတြက္ ေတြပ
ရွိေသာသူတို႔ႏွင့္ ခိုက္ရန္ေဒါသ ဝိဝါဒႀကီးပြား အနာ
ေရာဂါမ်ားျပားမႈအပါယ္လမ္းတမ်ိဳး၊ဤသို႔ေသာအ
ျပစ္ေဒါသတို႔သည္ဘဝတိုင္းေတြ႔ႀကံဳ၍အထံုဝါသ
နာအစဥ္ပါသျဖင့္သုဂတိဘံုမွာ မ်ားစြာဆက္လက္
ခြင့္မရၾကကုန္မူ၍အပါယ္သို႔သာ မၾကာခင္ က်
ေရာက္ၾကေလကုန္ရာေသာေၾကာင္ဒါန-သီလ
ဟူေသာစရဏတရားနည္းပါးေသာသူတို႔သည္
ေနာက္ဘုရားႏွင့္ ေတြ႔ၾကံဳရန္ အခြင့္အလမ္း
နည္းပါးလ်က္ရွိၾကေလကုန္သတည္း။
(လယ္တီဆရာေတာ္)
လူေတြကိုသာ ေျပာေျပာေနရတယ္။ တို႔ဘုန္းႀကီး
ေတြေကာလာဘ္လာဘေတြေပါမ်ားခ်င္ၾကတယ္။
ဘုန္းႀကီးခ်င္ၾကတယ္။ ဒါယကာ ဒါယိကာမေတြ
ေပါမ်ားခ်င္ၾကတယ္။ ဒါေတြေပါမ်ားလာရင္ သာ
ယာမႈတဏွာက
ပါလာျပီ။ တဏွာပါလာရင္
“ငါမွငါ”ဆိုတဲ့မာနကပါလာျပီ။သံသရာကိုခ်ဲ႔
ထြင္တတ္တဲ့တရားေတြက ေနာက္ကလိုက္
လာျပီ။ ဘုန္းေနာက္လိုက္ရင္ သြားရမယ့္
နိဗၺာန္နဲ႔ ေဝးပါေသးတယ္။ နိဗၺာန္သြားတဲ့
လမ္းအက်င့္နဲ႔ ဂုဏ္ေပါမ်ားအာင္ က်င့္တဲ့အ
က်င့္ဟာတျခားစီပဲ။သာသနာမွာအေခ်ာင္ေန၊
အေခ်ာင္စား လုပ္ေနရင္ ေနာက္ဘဝ မသက္သာ
ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ကိုရင္တို႔ ဦးဇင္းတို႔ ေကာင္း
ေကာင္းေနၾက။ ဘုရားအာရံုျပဳေနၾက။
( အမရပူရ မဟာဂႏၶာရံု ဆရာေတာ္)
အခု သက္တမ္းတရာဆိုေတာ့တရာထက္မလြန္
ၾကဘူး။ တရာတြင္းမွာပဲ ေပ်ာက္ေပ်ာက္ကုန္ဆံုး
သြားတယ္။ ေနာက္တဖန္ဒီဘဝမ်ိဳး ရခ်င္မွရမယ္။
အင္မတန္ရခဲတာပဲ။ အပါယ္ေလးပါး တခါက်ရင္
လည္း ျပန္လြတ္ဖို႔မလြယ္ဘူး။ မေတာ္တဆ က်
သြားရင္ေျပတာ။ ဒါေၾကာင့္ ဘုရားက လူခ်မ္း
သာနဲ႔လည္းမလဲေစခ်င္ဘူး။နတ္ခ်မ္းသာေကာ
ထို႔အတူပဲ။ အသက္ရွည္တယ္ဆိုေပမယ့္ ပဋိ
သေႏၶရွိရင္ စုတိတာပဲ။ တေန႔က် စုတိသြား ေရြ႔
သြားျပီးေတာ့ အပါယ္ေလးပါး က်ခ်င္က်သြားမယ္။
သံသရာဝဋ္၏ ဒုကၡမလြတ္ဘူး။
( စစ္ကိုင္း ေရႊဟသၤာဆရာေတာ္)
သာသနာ့လမ္းစဥ္ဆိုတာ“ေစရာသြား၊ထားရာေန”
ဆိုတဲ့ဖန္ဆင္းရွင္ဝါဒလည္း မဟုတ္ဘူး။ “ႀကိဳက္
သလိုေန၊အခ်ိန္တန္ရင္ လာကယ္မယ္”လို႔အာမ
ခံ တာဝန္ယူထားတဲ့ကယ္တင္ရွင္ဝါဒလည္းမ
ဟုတ္ဘူး။ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုး၊ ကိုယ္ထူကိုယ္ထ၊
ကိုယ္ရကိုယ္ယူဆိုတဲ့ ကမၼႆကတာဝါဒသာ
ျဖစ္တယ္။ ကိုယ့္ဒုကၡ ကိုယ္ပဲ ႏုတ္ရ, ေလွ်ာ့ရမယ္။
ကိုယ့္ခ်မ္းသာကို ကိုယ္ပဲရေအာင္ယူရမယ္၊ သာသ
နာဆိုတာ လမ္းခင္းေပးရံုလမ္းညႊန္ေပးရံု လမ္းဖြင့္
ေပးရံုပဲ တတ္ႏိုင္ပါတယ္။ လမ္းေပၚေရာက္ေအာင္
တက္သြားျပီး သြားရမွာကေတာ့ ကိုယ့္အလုပ္ပါ။
( တိပိဋက ေယာ-ဆရာေတာ္)
အၾကင္သူသည္ ေလာကီစည္းစိမ္၊ ေလာကီခ်မ္း
သာမွ်ကိုသာေတာင့္တ၍လြန္ကဲစြာပင္ဒါန,သီလ
ကိုအားထုတ္၏။လုံ႔လျပဳ၏၊ ထိုသူသည္ ကိုယ့္ကိုယ္
ကိုပင္ သံသရာဝဋ္ဒုကၡ၌ ေရာင္းစား ေပါင္ႏွံသူ
မည္၏။
(စတုဂီရိ ေတာင္ေလးလံုး ဆရာေတာ္၊ အမရပူရ)
တခ်ိဳ႔က ပစၥည္းေလးပါးကို အလြယ္တကူရေအာင္၊
ဘုန္းႀကီးေအာင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ေနၾကတယ္။
လွဴမည့္ ဒကာ ဒကာမေတြမ်ားေအာင္ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔
အားထုတ္ေနၾကတယ္။တခ်ိဳ႔အၾကားအျမင္ေပါက္သ
ေယာင္ေယာင္သူတပါးစိတ္ကိုသိသေယာင္ေယာင္
ဟန္ေဆာင္ေနၾကတာလည္းရွိတယ္။ရဟႏၲာျဖစ္သ
ေယာင္ေယာင္ ဟန္ေဆာင္ေနၾကတာလည္း ရွိတယ္။
တခ်ို႔က ထြက္ရပ္ဝိဇၨာ ေပါက္သေယာင္ေယာင္၊
က်န္းမာေရး,စီးပြားေရး,ရာထူးဌာနႏၲရမဆုတ္ယုတ္ဘဲ
တိုးတက္ေရးစသည္အတြက္စြမ္းေဆာင္ႏိုင္သေယာင္
ေယာင္၊ ဒီလိုဟန္ေဆာင္ေနတာလည္း ရွိတယ္။ အဲဒီ
လို မတရားသျဖင့္ စီးပြားရွာမႈကိုေတာ့ ဝိနည္းေတာ္
အရ လံုးဝမျပဳသင့္ပါဘူး။
(မဟာစည္ဆရာေတာ္)
ဘာမဆိုကံကိုယံုျပီးပံုထားသူမ်ားကဲ့သို႔နတ္ကို
ယံုျပီးပံုထားမႈမ်ိဳးကား မျပဳအပ္ပါ။ ရတနာသံုးပါး
အေပၚ၌ယံုၾကည္လြန္းေလ၊အာရံုျပဳလြန္းေလ
ေကာင္းေလ ျဖစ္ေသာ္လည္း နတ္မ်ားအေပၚ၌
အလြန္အကၽြံျပဳ၍ ယံုျခင္းမ်ိဳး၊ နတ္ရူး, ရူးသည္ဟု
ဆိုရေလာက္ေအာင္ အျဖစ္မ်ိဳးကား မလိုလားအပ္
ေသာ ယံုၾကည္မႈမ်ိဳး ျဖစ္ပါသည္။အခ်ိဳ႔ကားဘု
ရားဆြမ္းေတာ္တင္ရန္၊ ေရခ်မ္းကပ္ရန္၊ ဆီမီး
ကပ္ရန္၊ ပန္းကပ္ရန္ကား သတိမရပါ။ နတ္ပြဲကို
မူကားတရိုတေသျပဳစုပသၾက၏။ဘုရားထက္ပို၍
နတ္ကို ရိုေသေလးစားေသာ ပူေဇာ္ ပသမႈမ်ိဳး
ကား မိမိ၏ဗုဒၶဘာသာ မပီသမႈကို ေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္
ရာ ထိုအမႈမ်ိဳးကို ေရွာင္ရွားရန္ အထူးပင္ သတိ
ျပဳဖို႔ လိုအပ္ပါသည္။
(ဓမၼဒူတ အရွင္ပညာေဇာတ)
-ရဟန္းသည္ သီလအတြက္ အေသခံသည္။
-ရဟန္းသည္ သမာဓိနည္းလွ်င္ ကိေလသာမုန္
တိုင္း တိုက္လွဲသည္။-အမ်က္ထြက္လာသူကို သည္း
ခံလွ်င္ ႏွစ္ဦးလံုး အက်ိဳးရွိ၏။-က်မ္းဂန္တတ္၍ သီလ
မရွိလွ်င္ အဆိပ္သီးပင္ႏွင့္တူ၏။-ျခေသၤ့သည္ က်ား
ကို ႏိုင္၏။ ကိုယ္တြင္းက ေခြးေလွးသန္းကို မႏိုင္။
-မသူေတာ္သည္ သူေတာ္ေကာင္းကို ႏိုင္၏။ ကိုယ္တြင္း
က အကုသိုလ္ကို မႏိုင္။
(ေရႊက်င္ဆရာေတာ္ႀကီး မင္းတုန္းမင္းလက္ထက္)
မိဘေကာင္းတို႔သည္ သားသမီးကို ပစၥည္းဥစၥာ
ထက္အသိအလိမၼာႏွင့္ပညာေပးကာခ်ီးေျမႇာက္
လိုၾက၏။ ပစၥည္းဟူသည္ ပ်က္စီးတတ္၍ မပ်က္
မစီး, ထာဝရတည္ေသာ ေကာင္းက်ိဳးကိုလည္း အ
ရွည္ေပးတတ္ေသာ ထိုခ်ီးေျမႇာက္မႈမွာ မွန္ကန္ေသာ
ခ်ီးေျမႇာက္မႈပင္ ျဖစ္၏။ထိုကဲ့သို႔ ခ်ီးေျမႇာက္ေသာ
မိဘမ်ားမွာ သားသမီးကို တကယ္ခ်စ္ေသာ သားသ
မီး၏မိတ္ေဆြမ်ားတည္း။ သားသမီးကို အလိုလိုက္
တတ္၊ မဆံုးမတတ္ေသာ မိဘမ်ားမွာ ခ်စ္ရာမေရာက္
ႏွစ္ရာေရာက္၍ ရန္သူမ်ားပင္ ျဖစ္၏.
(သေျပကန္ဆရာေတာ္ ဦးဝါေသ႒ာဘိဝံသ)
ဒါနဲ့---ဒကာ ဒကာမေတြ အခ်ိဳ႔ ေသသြားတဲ့အခါက
ေတာ့ အေမာဆိုက္ျပီး တခါ သားကိုစိတ္မခ်၊
သမီးကိုစိတ္မခ်၊ပစၥည္းကိုစိတ္မခ်ျဖစ္ျပီးဝန္ေတြပိျပီး
ေသသြားၾကတဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြအင္မတန္မ်ားၾကတယ္။
ဒါျဖင့္ ဝန္ပိေသတဲ့ပုဂၢိဳလ္ ေကာင္းရာသုဂတိ လားႏိုင္
မလားလို႔ ေမးၾကည့္ရင္ မလားႏိုင္ပါဘူး။
(မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ ဦးဝိမလ)
အနမတဂၢ သံသရာ၌ သဗၺညဳဘုရားကို ကိုးကြယ္
ၾကရေသာ ဘဝကား အလြန္နည္းပါး၏။ ရံခါ ျဗဟၼာကို
ဘုရားဟု ကိုးကြယ္ၾကရကုန္၏။ ရံခါ သိၾကားကို၊ ရ့ခါ
ထိုထိုနတ္ႀကီးေတြကို၊ရံခါ ေနကိုဘုရားဟုကိုးကြယ္ၾက
ရကုန္၏။ ဂံခါ လကို၊ ဂံခါ ထိုထိုနကၡတ္ကို၊ ရံခါ
ဘုမၼစိုးနတ္ႀကီးကို၊ ဘီလူးႀကီးေတါကို ဘုရားဟု ကုိး
ကြယ္ၾကရကုန္၏။ေလာက၌အလြန္ယုတ္မာေမွာက္
မွားေသာ မိစၧာဒိ႒ိဆရာႀကီးတို႔ကား ကမၻာ့တန္ဆာ၊
ကမၻာ့ေျမစာကဲ့သို႔အလြန္တရာ ေပါမ်ားၾကကုန္၏။
ထိုမိစၧာဒိ႒ိ အယုတ္တမာႀကီးေတြကို ေတြ႔မိေတြ႔ရာ
ဘုရားဟူ၍ ကိုးကြယ္ၾကကုန္ေသာ ဘဝတို႔ကား အ
လြန္မ်ားျပားၾကကုန္၏။ ဂံခါ နဂါးကို၊ ရံခါ ဂဠဳန္ကို၊
ရံခါျမစ္ကို၊ရံခါမီးကို၊ရံခါေရကိုဘုရားဟူ၍ ကိုးကြယ္
ၾကရကုန္၏။ ဤသို႔လွ်င္ ကိုယ္တြင္း၌ သကၠာယဒိ႒ိ
အေမွာက္အမွားႀကီးရွိေနၾကကုန္ေသာ ပုထုဇဥ္သတၱ
ဝါတို႔၏တဘဝတဘဝလွ်င္တမ်ိဳးတမ်ိဳးကိုးကြယ္ရာဘု
ရားမည္သည္ ေလာကဓာတ္၌ အလြန္မ်ားျပား၏။ ၾကပ္
ၾကပ္ကိုးကြယ္ေလေလ အပါယ္ငရဲ ၾကပ္ၾကပ္နက္နဲေလ
ေလသာ ျဖစ္၏။
(လယ္တီဆရာေတာ္)
သာသနာေတာ္ဟာအျမဲတမ္းတည္တံ႔ခိုင္ျမဲေနမွာ
မဟုတ္ဘူး။ေနာ္ကဆံုးကာလကြယ္ေပ်ာက္မွာမလြယ္
ဘူး။သာသနာေတာ္ႀကီးမကြယ္ေပ်ာက္ခင္မိမိတို႔တဖက္
တလမ္းကေနေစာင့္ထိန္းရမယ္။သာသနာေတာ္ႀကီးဟ
ေျပာင္းလဲေနတယ္။မတည္ျမဲဘူး။တကယ့္ရဟႏၲာမ်ား
လက္ထက္ကေတာင္ ေျပာင္းလဲေနေသးတယ္။ ခုေခတ္
ပုဂၢိဳလ္မ်ားလက္ထက္မွာ ေျပာစရာမလိုေတာ့ဘူး။
ျမတ္စြာဘုရားပရိနိဗၺာန္စံဝင္သြားေပမယ့္ေဟာၾကားဆံုး
မေတာ္မူတဲ့ တရားေဒသနာေတြ မ်ားစြာက်န္ခဲ့တယ္။
အဲဒီတရားေတာ္ေတြအတိုင္း ေျပာဆိုေနထိုင္သြားရင္
နိဗၺာန္နဲ႔မေဝးဘူး။နီးဖို႔ရန္သာအေၾကာင္းရွိပါတယ္။
ဗုဒၶတရားေတာ္ေတြကိုသိေနတဲ့သူဟာေသရမွာကို
မေၾကာက္ပါနဲ႔။ ေသရမွာေၾကာက္သူဟာတရား
ေတာ္ကိုအထင္ေသးရာေရာက္ေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္
မတည္ျမဲႏိုင္တဲ့ သာသနာေတာ္ႀကီးမွာ ကိုယ့္ကိုယ္
ကို ေကာင္းေကာင္းထားလိုက္ရမယ္။
(အမရပူရ မဟာဂႏၶာရံု ဆရာေတာ္)
ေလာကမွာအယူအဆအေတြးအေခၚေတြမွားေနရင္၊
စဥး္စားႏႈိင္းခ်ိန္တတ္တဲ့ အသိတရားေတြ ကင္းကြာေနရင္
ကံအရွိ၊ ခႏၶာအရွိ၊ သံသရာအရွိ၊ တရားအရွိ၊ သစၥာအရွိ
စတဲ့ အက်ိဳးတရားေတြကို ရွိတဲ့အတိုင္း သိျမင္ႏိုင္ခြင့္
မရေတာ့ပါဘူး။ကိုယ့္အတြက္သာၾကည့္တတ္ျပီး
သူ႔အတြက္ မၾကည့္တတ္ရင္၊ မ်က္ေမွာက္အတြက္
သာ ျမင္တတ္ျပီးေနာင္ေရးအတြက္ မျမင္တတ္ရင္
ေလာကီအတြက္သာ ဦးတည္တတ္ျပီး ေလာကုတၱ
ရာအတြက္ဦးတည္ခ်က္မထားတတ္ရင္တဖက္မွ်သာ
ျမင္သူျဖစ္လို႔ လူ႔စြမ္းရည္မကံုလံု မျပည့္စံုေသးပါဘူး။
လူစင္မမီ၊ လူသားမပီသေသးပါဘူး။
(တိပိဋက ေယာ-ဆရာေတာ္)
-မသူေတာ္သည္ အမ်က္ထြက္သည္ျဖစ္ေစ၊ မထြက္
သည္ျဖစ္ေစ၊ စကားလွသည္ျဖစ္ေစ၊ မလွသည္ျဖစ္ေစ
ရြံစရာသာတည္း။-ဆံုးမခ်င္သူ သဲလံုးအတူမ်ားပါေစ
ဟု ရွင္ရာဟုလာ ႏွလံုးသြင္းသည္။
(ပထမေရႊက်င္ဆရာေတာ္ မင္းတုန္းမင္းလက္ထက္)
ဘာမွမလုပ္ဘဲထိုင္ျပီးဆုေတာင္းေနရံုနဲ႔ကယ္တင္မယ္
ဆိုတဲ့မျဖစ္ႏိုင္တဲ့မက္လံုးနဲ႔ဆြဲေဆာင္တာကိုအဟုတ္မွတ္
ျပီးထိုင္ေနလို႔ကေတာ့ငတ္ရံုပဲေပါ့။တခ်ိဳ႔ကရွိေသးတယ္စီး
ပြားေရးျမင့္တက္လာေအာင္ နတ္ကႏၷားေပးရမယ္ဆိုျပီး
နတ္ကေတာ္က နတ္နဲ႔ေျခာက္,ေျမႇာက္တာမ်ိဳးကို ယံုတဲ့
သူေတြလဲမနည္းဘူး။တကယ္ေတာ့နတ္ေတြဆိုတာက
လည္းလူေတြေမွ်ာ္မွန္းသလိုအစြမ္းအစဘာမွရွိတာမဟုတ္
ဘဲနဲ႔အေျခအျမစ္မခို္ငတဲ့ဟာေတြယံုမွတ္ေနျပန္ရင္လည္
လူညံ႔လူဖ်င္း ျဖစ္သြားႏိုင္တယ္။ ဗုဒၶဘာသာကို အေရာင္
ညႇိဳးေအာင္လုပ္ေဆာင္ေနတာဟာ ေတာင္ျပံဳးနတ္ပြဲလို
ထင္ရောလွ်ၾက္လုပ္ေနၾကတဲ့ နတ္ေျမႇာင္ေတြောကာင့္
ရတနာ ၃-ပါးကို တမ်ိဳးတဖံုနဲ႔ ထိခိုက္ေစတယ္
ဆိုတာကို ဒီေန႔ လူငယ္ေတြ နားလည္ၾကပါ။
အလိမ္အညာ မခံရေအာင္ စာမ်ားမ်ားဖတ္ၾကေစ
ခ်င္တယ္။ ယုတၱိတန္သလား မတန္ဘူးလားဆိုတာ
နက္နက္နဲနဲ ေတြးၾကံဆၾကပါ။
(ဆရာေတာ္ ဦးအာစိဏၰ-တမၸဝတီ)
ဤနတ္ဝါဒသည္ ေရွးအခါက လူေတြရိုင္စိုင္းေလ
အားေကာင္းေလျဖစ္ခဲ့၏။ယခုအခါ၌ပင္ျမန္မာျပည္
ေတာင္ေပၚေဒသမ်ား၌ကၽြဲႏြားစေသတိရစၧာန္တိုပကို
သတ္ျဖတ္ကာ ယစ္ပူေဇာ္ေနၾကေသး၏ ။ ျမိဳ႔ရြာ
မ်ား၌လည္း ထံုးတမ္းစဥ္လာ ရိုးရာအလိုက္
ဟုယူဆကာနတ္ပြဲမ်ားကိုက်င္းပေနၾက၏။အထူးအားျဖင့္
ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္းဝါေခါင္လဆန္း(၈)ရက္မွဝါေခါင္လကြယ္
ေန႔တိုင္ေအာင္ေတာင္ျပံဳးနတ္ပြဲႏွင့္ရတနာ့ဂူနတ္ပြဲမ်ား
သည္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာဝင္ ျမန္မာျပည္၏ ရုပ္ပ်က္
ဆင္းပ်က္ အမည္းကြက္မ်ား ျဖစ္ပါသည္။
(ပထမေက်ာ္ဘြဲ႔ရ ဦးပညိႏၵာဘိဝံသ ခါေတာ္မွီဆရာေတာ္)
ဒါေၾကာင့္နတ္ကိုးကြယ္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ ဝိဇၨာေတြ,ဘိုးေတာ္
ေတြ ကိုးကြယ္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ေဗဒင္ဆရာကိုးကြယ္တဲ့
ပုဂၢိဳလ္ေတြ ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္လာျပီဆိုရင္ ေျခမကိုင္မိ
လက္မကိုင္မိေတြအမ်ားႀကီး ျဖစ္လာၾကတယ္။ဟုတ္တယ္
မဟုတ္လား။ တကယ္ ဘယ္သူလာကယ္ပါ့မလဲ ...
ေဗဒင္ဆရာလည္း တကယ္ျဖစ္လာျပီဆိုရင္ မကယ္ႏိုင္
ဘူး။ နတ္ကေရာ ကယ္ႏို္ငမလား၊ မကယ္ႏိုင္ပါဘူး။
ေသစရာရွိ ေသမွာပဲ၊ ဆင္းရဲစရာရွိ ဆင္းရဲမွာပဲ
ဟုတ္ရဲ႔လား။
(က်စြာဆရာေတာ္ ဦးလကၡဏ)
ဝိပႆနာအလုပ္လုပ္တယ္ဆိုတာတမင္ရွာျပီးလုပ္ေန
ရတာမဟုတ္ဘူး။ကိုယ့္ခႏၶာကိုယ္ၾကည့္ရံုပါပဲ။ၾကည့္
ေတာ့ေဖာက္ျပန္ပ်က္စီးေနတာအမ်ိဳးမ်ိဳးခႏၶာမွာေတြ႔
ရမွာပဲ။ ခႏၶာအရွိကို ဉာဏ္အသိႏွင့္ကိုက္ရင္ ယထာ
ဘူတဉာဏ္၊ ဟုတ္တိုင္းမွန္စြာသိတဲ့ဉာဏ္၊ နိဗၺာန္ဆိပ္
ဦးေရာက္ျပီလို႔ ွဆိုင္ႏိုင္တယ္။
(မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ ဦးဝိမလ)
သူတပါး၏အျပစ္ကို မရႈရ၊ ကိုယ့္အျပစ္ကို ျမင္ေအာင္
ရႈ၍အျပစ္မွလြတ္ေအာင္ျပဳရမည္။သူ႔ပစၥည္းကိုမလိုခ်င္ရ၊
ကိုယ့္ပစၥည္းအစစ္ျဖစ္ေသာအက်င့္တရားကိုသာသမၼာ
ဆႏၵျဖစ္ေစရမည္။ေၾကာက္လန္႔ရေအာင္မေနရ၊ေၾကာက္
လန္႔ရန္မရွိေအာင္ ေနရမည္။ စာေပက်မ္းဂန္တတ္သိျခင္း
မမွားေစရ၊ စာေပက်မ္းဂန္တတ္ျခင္း၊ အမွန္သို႔က်ေအာင္
သတိသမၸဇဥ္ ျပဳရမည္။စာေပက်မ္းဂန္ တတ္ရံုမွ်ႏွင့္
မေနရ၊ တရားတတ္သိေအာင္ အားထုတ္က်င့္ၾကံရမည္။
သံသရာ၌ အသက္ရွည္ရန္ကို မလိုအပ္၊ သံသရာသက္
တိုရန္ကိုသာ လိုအပ္သည္။ ရွၿ္လ်ားေသာ တဏွာကိုျဖတ္
ရတိုေသးေသာပါရမီကို ဆက္ရမည္။
(စစ္ကိုင္း ဝါးခ်က္မင္းေက်ာင္းဆရာေတာ္ႀကီး)
သူ႔ကိုလည္း ငါမပိုင္၊ ငါ့ကိုလည္း သူမပိုင္၊ ကယ္သူ႔ကိုမွ
ဘယသူမပိုင္၊ ငါ့ကိုယ္ေသာ္မွ ငါမပိုင္။အခ်ိန္တိုင္းက
ငါျဖစ္ခ်င္သလို မျဖစ္၊ သူျဖစ္ခ်င္သလိ္ုျဖစ္။ဥစၥာက
ေသာ္လည္း လူကိုပစ္၊ လူကေသာ္လည္း ဥစၥာကိုပစ္၊
စင္စစ္မုခ် အျမဲမရွိ အနိစၥ၊ ေၾကာက္စရာ ဒုကၡ၊ အစိုးမရ
အနတၱ-ဟု မျပတ္ႏွလံုးသြင္းၾကေလ။
(ဒီပဲရင္းဆရာေတာ္ႀကီး)
သရဏဂံုဟာ ကေလးသူငယ္ကအစလူတိုင္းလူ
တိုင္းနဲ႔သင့္ေလ်ာ္တယ္။ဘာမွ်မကုန္ခန္းမပင္ပန္း
ဘဲနဲ႔လည္း သရဏဂံုတည္မႈကို ရႏိုင္တယ္။ သရ
ဏဂံုတည္တယ္ဆိုတာဟာ ဘာလဲလို႔ေမးရင္
၁။ ဘုရား တရား သံဃာဆိုတဲ့ ရတနာသံုးပါးအား
သဒၶါယံုၾကည္စိတ္ျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို အပ္ႏွံျခင္း။
၂။ ဘုရား တရား သံဃာ ရတနာသံုးပါးကို မွီခိုအားထားျခင္း။
၃။ ရတနာသံုးပါး၏ တပည့္အျဖစ္ ခံယူျခင္း၊
၄။ ရတနာသံုးပါးကို ရိုေသစြာရွိခိုးျခင္း
အဲဒီေလးပါးအနက္မွ တပါးပါးကို ျပဳလုပ္လိုက္ရင္ ျပဳလုပ္
တဲ့သူဟာ သရဏဂံုတည္တယ္လို႔ မွတ္ယူရမယ္။
(ေတာင္ပုလုေတာရ ဆရာေတာ္)
လူ႔ဘဝဆိုတာ အကာႏွင့္အႏွစ္ ခြဲျခားသိျမင္တတ္
မွသာ အကာကိုခြဲျပီး အႏွစ္ကို ဆြဲထုန္ယူႏိုင္ပါ
လိမ့္မယ္။ အကာေလာက္ကိုသာ အႏွစ္ထင္ေနရင္
(သို႔မဟုတ္)အကာႏွင့္အႏွစ္ေျပာင္းျပန္အျမင္လြဲေနရင္
အဖိုးတန္လွတဲ့ လူ႔ဘဝမွာ အႏွစ္မေတြ႔ရေတာ့ဘဲ
အကာနဲ႔သာ တဘဝ ဆံုးတတ္ပါတယ္။
(တိပိဋကဓရ ေယာ-ဆရာေတာ္)