“ျဖစ္ၿပီးအေဟာင္း၊ တိတ္ဇာတ္ေၾကာင္းကို ၊  ျပန္ေျပာင္းစဥ္းစား၊ မညည္းတြားနဲ႔”

*** အတိတ္အေၾကာင္းျဖစ္ၿပီးသားေတြကို စဥ္းစားပါ၊ ေတြးပါ၊ ဒါေပမဲ့ မညည္းတြားပါနဲ႔တဲ့၊ အတိတ္ရဲ႕အမွားအမွန္ကို စဥ္းစားသံုးသပ္တဲ့ ဥာဏ္နဲ႔ ၾကည့္ပါ။ စဥ္းစားပါ၊ ျဖစ္ျပီးသားေတြအတြက္ ေသာက ျဖစ္ဖို႔၊ ညည္းတြားဖို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ အခုေကာင္း ေနာင္ေကာင္းဖုိ႔ အသိဥာဏ္ေတြ ေပၚပါေစတဲ့။

“ ေနာင္ခါျဖစ္လတ္၊ အနာဂါတ္ရဲ႕၊ ဇာတ္ေၾကာင္းေတြးေတာ၊ စိတ္မေမာနဲ႔”

*** အခုမျဖစ္ေသး၊ ေနာင္မွျဖစ္လာမယ့္ အနာဂါတ္ကိုလည္း ေတြးေတာပါ။ စိတ္မေမာပါနဲ႔တဲ့။ လူေတြက အနာ ဂါတ္ကို ေတြးရင္း အသိဥာဏ္မပါတဲ့အတြက္ စိတ္ေမာဖို႔ စိတ္ေမာစရာေတြကိုပဲ ေတြးေနၾကတယ္။

*** အတိတ္အေၾကာင္းကို ဥာဏ္နဲ႔နားလည္ျပီး အခုေကာင္းေအာင္ေနတတ္သူအတြက္ ေနာင္အနာဂါတ္ဆိုတာေတြးလိုက္တိုင္း စိတ္ေအးစရာပါ။ စိတ္ေမာစရာ မဟုတ္ပါဘူး။ အတိတ္ကို မ်က္စိမိွတ္ထားသူအတြက္ အနာဂါတ္ကိုလည္း မျမင္နုိင္၊ ပစၥဳပၹန္မွာလည္း အကန္းပဲျဖစ္ေနမွာေပါ့။

***အတိတ္ေတြး စိတ္ေလးနဲ႔၊ စဥ္းစား၊ မညည္းတြားနဲ႔၊ အတိတ္အာရံုက ေၾကာက္စရာမဟုတ္၊ မစဥ္းစားလို႔လဲ မျဖစ္ႏိုင္။ တကယ္ေၾကာက္ရမွာက အကုသိုလ္ကိေလသာေတြ၀င္ျပီး စိတ္မေလးဖို႔၊ မညည္းတြားဖို႔ဆိုတာကုိ သေဘာေပါက္စမ္းပါ။ အတိတ္ကိုမေတြး၊ မစဥ္းစားခိုင္းတာမဟုတ္ဘူး၊ ေသာကမျဖစ္ဖို႔က အဓိက”

*** အနာဂါတ္ဇာတ္ေၾကာင္းကိုလည္း မေတြးေတာနဲ႔လုိ႔ေျပာတာ မဟုတ္ဘူး၊ မေရာက္ေသးမွန္းသိလ်က္နဲ႔ စိတ္ေမာေနတာကို မျဖစ္ဖို႔ ေျပာလိုတာ၊ စိတ္မေမာနဲ႔ စိတ္မပူနဲ႔။စိတ္ေအးစပ္းပါလို႔ ေျပာတာ…

“ျဖစ္ဆဲဧကန္၊ ပစၥပၹဳန္ကို၊ ေ၀ဖန္ဥာဏ္ရႈ၊ မွ်တမႈျဖင့္၊ ပူမႈကင္းစြာ၊ ေနစမ္းပါေလာ့” တဲ့

***ျဖစ္ဆဲ ယခု ပစၥဳပၹန္ကာလမွာလည္း ေကာင္း မေကာင္း ၊ မွန္ မမွန္၊ ဟုတ္ မဟုတ္၊ လုပ္သင့္ မလုပ္သင့္ ကို သိနိုင္တဲ့ ဥာဏ္ပညာနဲ႔ မွ်တစြာ၊ အပူပင္ကင္းစြာ ေနစမ္းပါလို႔ ခိုင္းတာ၊ အဲဒါမ်ိဳးကို မလုပ္မေနရလို႔ ေျပာခ်င္တာ”

“ သို႔ပါေလမွ၊ သင့္ဘ၀၀ယ္၊ ဒုကၡကင္းကြာ ၊ ခ်မ္းသာလာလိမ့္”

ဓမၼဒူတ ေဒါတ္တာအရွင္ေဆကိႏၵ ၏ "ခန္႔တဲ့ စိတ္နဲ႔ ေနပါ့မယ္" စာအုပ္မွ မွ်ေ၀ လိုက္ပါတယ္။